|
Strana 1 od 2
PROZA NA PUTU
Najčešći motiv za stvaranje književih grupa kroz istoriju književnosti nalazio se u poetičkoj srodnosti. Pisce u našoj grupi ne vezuje čvrsta poetička srodnost i ne nameravamo da je na silu tražimo. Mi svoju književnu raznorodnost doživljavamo kao kvalitet koji je potrebno negovati, ne samo zbog toga što je različitost uslov literarnog bogatstva nego i zbog toga što bi u vremenu u kom stvaramo čvrst zajednički poetički manifest bio nemoguć ukoliko ne bi bio besmislen. Srodnost koja postoji, ukoliko postoji, u našim delima nije, dakle, namerna, što ne znači da je slučajna jer u književnosti slučajnosti ne postoje.
Šta je razlog koji nas motiviše da se u grupu povežemo?
Mi smo pisci rođeni nakon sedamdesete godina prošlog veka, koji su na književnu scenu stupili u vreme raspada gotovo svih mogućih sistema vrednosti, što je pošten uspeh u poslu kojim se bavimo učinilo gotovo nemogućim. Teško siromašenje društva tokom devedesetih godina prošlog i nultih ovog veka je umetnost, kao sferu za puko preživljavanje prividno najmanje neophodnu, najteže pogodilo. Pored toga, ratovi devedesetih godina prošlog veka su pripadnike srpske književne scene podelili u neprijateljske tabore, koji međusobno ne komuniciraju ili komuniciraju preko nišana.
U takvim uslovima, srpska književnost se našla u rascepu između trke za dotacijama i trke za čitaocima, pri čemu trka za dotacijama prečesto podrazumeva povlađivanje različitim političkim snagama, a trka za čitaocima povlađivanje lošem književnom ukusu.
Mi nemamo ništa protiv dotacija, ali nemamo nameru da u želji da ih dobijemo služimo nijednom političkom konceptu, jer nalazimo da smo u odnosu na bilo koju ideološku mantru superiorni.
I nemamo ništa protiv tržišnog uspeha, ali zbog njega nismo spremni da odstupimo od vlastitog stvaralačkog digniteta. Naš cilj je da pomažući jedni drugima, u pojedinačnim i zajedničkim nastupima osvojimo i reafirmišemo literarnu scenu, kako bismo tržišne kriterijume, upravo kao i kriterijume dotacija, prilagodili sebi, umesto da se mi prilagođavamo njima.
Svesni smo da Put kojim smo krenuli deluje kao nemoguća misija, i to nas dodatno motiviše da na njemu istrajemo.
|
