Branko Ćurčić
Naslov prikaza ove knjige namerno zvuči poput reklame za komercijalni proizvod. Radnja u romanu ,,Forward“ smeštena je u naročitu kategoriju vremena, surogat sadašnjosti koji bi se jezikom neke kvazi-lingvistike mogao nazvati komercijal. To je buduće vreme koje je moguće jedino uz konzumaciju komercijalnih proizvoda. Dakle, platiš i dobiješ parče budućnosti, dok se budućnost ne istroši i ti ponovo ne platiš. Kao prašak za veš Ariel ili pretplata za internet kod lokalnog provajdera. Bitku za spas smisla čovekovog postojanja započinje kamera sa veštačkom inteligencijom. To nije obična bitka. To je borba za ironiju, kao duhovnu bit koja, iznad svega, deli ljudsko biće od žive i nežive materije. Zato je oružje kamere, odnosno pripovedača, upravo ironija, ne ona uz pomoć koje se svetu podsmeva, nego ona koja svet duhovito analizira i daje mu smisao.
|
 OVO JE KNJIGA PRIČA: u kojoj autor još jednom u centar svog pripovedačkog interesovanja stavlja svoj zavičajni prostor – Boku Kotorsku, koja u njegovoj fikcionalnoj transpoziciji postaje globalna metafora sveta u kojem živimo. Preplićući mesta, slike i situacije tipične za zalivski život i situirajući ih u vreme koje nalikuje vrlo bliskoj budućnosti sa kratkim pogledima u prošlost, Malović stvara narativni svet u kojem su do krajnjih granica – između crnohumorne karikature i gorkog sarkazma – dovedeni tehnologija, politika vladanja, zagađenje okoline i žeđ za profitom. Razobručeni i samosvrhoviti merkantilizam, tehnologijom ubrzan do neslućenih granica, u vizuri Malovićevih priča, uspeva da potre pre svega čoveka samog (ženski likovi naročito upečatljivo svojom tragičnošću svedoče o tome), svodeći ga isključivo na radnu dimenziju, a potom i sve humanističke vrednosti i duboke kulturološke slojeve koji su se u Boki taložili milenijumima. Kao simbolički vrhunac jeste susret sa morem (koje je za primorce svet) u zalivu u kojem više i nema ribe, tj. života.
|
 Marko Krstić
Nedavno je u Srpskoj književnoj zadruzi održan skup na kojem su se okupili pisci novije generacije srpske literature – Vladimir Kecmanović, Nemanja Rotar, Borivoje Adašević, Ana Vučković, Aleksandar Novaković, Slobodan Bubnjević, Sonja Veselinović, Uglješa Šajtinac i Marko Krstić, kao inicijator i moderator skupa – i poveli književni dijalog koji nagoveštava promene na srpskoj kulturnoj sceni. Prenosimo dva karakteristična razmišljanja.
|
Autor: Marko Krstić
U tekstu „Smor je bio zreo“ koji je objavljen u prošlonedeljnom Danasovom dodatku Knjiga, a kasnije i na portalu E-novina, izrečeno je toliko netačnih i neproverenih informacija, da se čovek prosto zapita ima li uopšte svrhe polemisati i upuštati se u demantovanje istih. Moj odgovor je, dakako, ne.
Tu spasa, jednostavno, nema.
|
Datum: 06.11.2009 20:00
Autor: Glas Srpske
BEOGRAD - Prva književna grupa koja se formirala u postkomunističkoj, tranzicionoj Srbiji "P-70, proza na putu" u četvrtak uveče je u Studentskom kulturnom centru imala prvi nastup pred publikom, koja je do posljednjeg mjesta ispunila salu za sastanke, javio je Tanjug.
|
 PISCI veoma različitih umetničkih opredeljenja, njih šestorica, rođeni istih sedamdesetih godina prošlog veka, osnovali su grupu “P-70. Pisci na putu”, koja će javnosti biti predstavljena u četvrtak uveče u Studentskom kulturnom centru. Članovi grupe su: Vladimir Kecmanović, Slobodan Vladušić, Nikola Malović, Dejan Stoiljković, Aleksandar Novaković i Marko Krstić.
U zajedničkom saopštenju ovih autora navodi se da su na književnu scenu stupili u vreme raspada gotovo svih mogućih sistema vrednosti, a da svoju književnu raznorodnost doživljavaju kao kvalitet koji je potrebno negovati.
|
|
|
Dragoslav Dedović